گفتنش خیلی خیلی سخت است .ولی می گویم :

این وبلاگ تا مدت نامعلومی تعطیل است .

فعلا توی کانال می نویسم اگر تلگرام دارید آنجا منتظرتان هستم .

آدرس کانال :

https://telegram.me/zendegimibafam

گشتم شناسنامه ام را از بین خرت و پرت های ناشی از اثاث کشی پیدا کردم تا غروب با مامانم اینها برم برای رای دادن .

مهم نیست آقایان ! چقدر مرد عمل هستند ، مهم نیست که دل خوش به هیچ تغییری نیستم ، مهم نیست که می دونم قدرت جاذبه هایی داره که اگه آدم رو بگیره وعده هاش را به فراموشی می سپره ، مهم اینه که من ایرانم را دوست دارم و دلم نمی خواهد به سرنوشت همسایه هاش دچار بشه ، دلم نمی خواهد حتی به اندازه یه رای پشت این کشور خالی بشه پس رای میدم !

روز اثاث کشی به خانه جدید با سین بحث مان شد .سر یک موضوع کوچک که اگر برایتان بگویم خواهید گفت : همین ؟ چه مسخره !! و خب زن و شوهرها می دانند که بیشتر گیس و گیس کشی ها سر همین موضوعات کوچک مسخره است . و اما درسی که این بار گرفته ام این است :تا جایی که می توانید نقطه ضعف هایتان را از جناب شوهر پنهان

دوباره آشتی کرده ایم .زندگی همین قهر و آشتی هاست اصلا اما اختلاف نظرهایمان هنوز هست .سین می خواهد من جوری باشم که نیستم .قسمتی از حرفهایش را قبول دارم و نگفته ام به او که دارم سعی می کنم برای بهتر شدن اما او زیر بار ضعف های خودش نمی رود که مهمترینش اقتصادی بودنش هست و منطقی بودنش ، که دست و دلبازی بلد نیست ،بلد نیست برای آدم پول و حرف خوب خرج کند و اینها سوهان روح منند هر دو .

شبها حبه را که می خوابانم حس فاتحی را دارم که بلندترین قله ها را فتح کرده و می مانم با خوشبختی بزرگ مال خود خود بودنم چکار کنم ؟

کتاب بخوانم ؟ لم بدهم روبه روی تی وی ؟برای خودم چای دم کنم و با لذت مزه مزه اش کنم ؟ سرصبر میوه بخورم ؟به پوستم برسم کمی ؟